VAN DIK HOUT - KOPSTOOT VAN EEN VLINDER (1997)
Wanneer de avond mijn wereld kleurt
Schrik ik op van je gezicht
Je trekt de aandacht, ontwijkt mijn blik
Bereikt je doel met beide ogen dicht
Wanneer het leven jouw wereld kleurt
Van donkergrijs tot zilverlicht
Jaag ik mijn liefde er doorheen
Want wie ik mis het staat op mijn gezicht
En het breekt en het steekt
Denk nou niet dat ik vergeet
Het nieuwe spel dat je speelt
Dat me nu alweer verveelt
Wanneer de stilte jouw wereld kleurt
Als er niemand bij je is
Waar ga je in gedachten heen
Ik voel je hier, het lijkt of je hier ligt
En het breekt en het steekt
Denk nou niet dat ik vergeet
Het nieuwe spel dat je speelt
Dat me nu alweer verveelt
En het breekt en het steekt
Denk nou niet dat ik vergeet
Het nieuwe spel dat je speelt
Dat me nu alweer verveelt
Overal waar ik verschijn
Achter mijn rug een stem
Een vreemdeling
Te lang te gast
Vrij op goed gedrag
En ik weet er is geen weg terug, maar ik voel dat ik leef
Ja ik weet er is geen weg terug, maar ik voel dat ik leef
Iedereen kijkt langs me heen
Op zoek naar wie ik was
Maar een verzopen kat
Acht levens kwijt
Kijkt niet om in spijt
Want ik weet er is geen weg terug, maar ik voel dat ik leef
Ja ik weet er is geen weg terug, maar ik voel dat ik leef
Ja ik weet er is geen weg terug, maar ik voel dat ik leef
Ja ik weet er is geen weg terug, maar ik voel dat ik leef
Dat ik leef, dat ik leef
De diepste dalen
De twijfel in je stem
Herinneringen
Die niemand van je kent
Het gaat voorbij
Het gaat voorbij
In duizend jaren
De mooiste zomernacht
Je stoutste dromen
Vervlogen met haar lach
Het gaat voorbij
Het gaat voorbij
Het gaat voorbij
Ook wij verdwijnen
Twee schepen in de nacht
De hoogste golven
Stroomopwaarts terug naar af
Het gaat voorbij
Het gaat voorbij
Het gaat voorbij
Hij haalt zijn handen door zijn haar
Schudt zijn hoofd om dit gebaar
Verdwaalt in een herinnering
Start de film bij het begin
Ze zwierven samen door de nacht
In een stad die vol geheimen zat
Roekeloze tederheid
De neon-licht reclame scheen op hen
Geen flauw benul van plaats of tijd
Dromen binnen handbereik
Tegen elke richting in
Behalve het verleden in
Drie hoog achter schaduwkant
Haar kamer in de nieuwe stad
Liefde als een wervelwind
De zon brak door het zolderraam op hem
Hij die altijd boven op het leven zat
Op de dag dat ze reikten naar de eeuwigheid
En die vol van vuur, in volle strijd
In een seconde verdween
Een zwarte kraag van uitlaatgas
T-shirt aan hun rug geplakt
Hij wist de plaatsen, zij de weg
Ze dansten tot hij dronken werd
Ze haalt haar handen door zijn haar
Hij schudt zijn hoofd om dit gebaar
Verbaasde of verbeelde zich
Maar de zon brak door de wolken op haar
Zij die altijd liever in het donker zat
Tot de dag dat ze reikten naar de eeuwigheid
En die vol van vuur in volle strijd
In een seconde verdween
In een seconde verdween
Zie: een wankel evenwicht
Weet jij waar het aan ligt?
Het duizelt me ik zweef
Weet jij wat me beweegt
De vleugels die ik kreeg
De hoogte die ik vrees
Oh, het snijdt mijn ziel in twee
Val, val, val, val, val, val, val
Val, val, val, val, val, val, val
In een enkel ogenblik
Een puinhoop aangericht
Het duister om me heen
De dingen groot en vreemd
De ruimte die ik kreeg
Beklemt me nu het meest
En je zei nog tegen mij
Val, val, val, val, val, val, val
Val, val, val, val, val, val, val
Zie: een wankel evenwicht
Weet jij waar het aan ligt?
Ik struikel en ik val
Val, val, val, val, val, val, val
Val, val, val, val, val, val, val
Val, val, val, val, val, val, val
Val, val, val, val, val, val, val
Ik doof mijn sigaret
Het is weer net zoals altijd
Het wonder dat me wacht
Ligt in de nacht ver achter mij
Is dit nou wat ik wil?
De ochtend is zo kil
Een en al begrip
Rijdt in een taxi weg van mij
Verdoofd zoek ik mijn bed
Schiet in de lach zo weinig tijd
Is mijn gras ook zo groen?
Dan heb ik met je te doen
06:30, om de draad weer op te pakken
08:30, nu de moed niet laten zakken
10:00, zeg me waar ik heen moet gaan
Misschien is het nog niet te laat
Waar blijft je meesterzet
De loftrompet klinkt ver vooruit
Loop gewoon maar weg
Schuif alle dagen voor je uit
Is dit nou wat ik wil?
De ochtend is zo kil, kil, kil
06:30, om de draad weer op te pakken
08:30, nu de moed niet laten zakken
10:00, zeg me waar ik heen moet gaan
Misschien is het nog niet te laat
06:30, om de draad weer op te pakken
08:30, nu de moed niet laten zakken
10:00, zeg me waar ik heen moet gaan
Misschien is het nog niet te laat
Is er een tijd voor jou en mij
Is er een licht dat schijnt in de morgen
Geef me je hand, geef me de kans
Zou ik vannacht bij jou mogen schuilen
Wees niet bang voor de nacht
Geef toe aan je diepste verlangen
De bliksemschicht op ons gericht
Komt uit het niets, valt niet te ontwijken
Wat is de stand, kies je mijn kant
Zou ik voor altijd hier mogen blijven
Wees niet bang voor de nacht
Geef toe aan je diepste verlangen
En ik open je hart
Voor altijd in je armen gevangen
Is er een tijd voor jou en mij
Is er een licht dat schijnt voor ons beiden
Ik vraag en ik klaag niet
Ik loop maar wat rond
Tot de wind me vertelt dat ik mee moet gaan
De tijd is zo tijdloos
Zo lang ik niet weet
Zo lang ik niet vraag waar ik heen moet gaan
Een laatste blik over mijn schouder
Gewoonweg hier vandaan
Ik hoor en ik zie niet
Ik kloot maar wat aan
Als de nevel verdwijnt zal ik verdergaan
Ik vraag en ik klaag niet
Zolang ik beweeg
Zolang er iets is dat me reden geeft
Een laatste blik over mijn schouder
Gewoonweg hier vandaan
De zon achterna
Een laatste blik over mijn schouder
Gewoonweg hier vandaan
De zon achterna
De zon achterna
En ik hou je vast
En je raakt me aan
En ik hoor een stem
Ik lach
Een blik die zegt
Er zit iets in de weg, er zit iets in de weg
Er zit iets in de weg, er zit iets in de weg
En ik hou me in
En je staart me aan
Ik lach
Een blik die zegt
Er zit iets in de weg, er zit iets in de weg
Er zit iets in de weg, er zit iets in de weg
Er zit iets in de weg, er zit iets in de weg
Er zit iets in de weg, er zit iets in de weg
Voor mij is het niet moeilijk
Ik weet niet wat het is
Ik zeg dat het wel goed gaat en doe de deur weer dicht
Voor jou is het niet moeilijk want jij weet hoe het is
Wanneer het masker afgaat en iedereen je ziet
Ik werk het in de hand
Aan de schaduwkant verlies ik mijn gezicht
Niemand iets verplicht
Verlies je je geduld het is je eigen schuld
En wees er zeker van dat ik niet anders kan
Voor mij is het niet moeilijk
Ik weet niet wat het is
Mijn dekking laten zakken voor een klap in mijn gezicht
Voor jou is het soms moeilijk want jij weet hoe het is
Ik zeg dat het wel goed gaat en doe de deur weer dicht
Ik werk het in de hand
Aan de schaduwkant verlies ik mijn gezicht
Niemand iets verplicht
Verlies je je geduld, het is je eigen schuld
En wees er zeker van dat ik niet anders kan
Ik werk het in de hand
Aan de schaduwkant verlies ik mijn gezicht
Niemand iets verplicht
Het is mijn zwakste kant en ik werk het in de hand
Ik werk het in de hand
Telkens weer iedere keer
Het haalt me neer
Niemand ziet wat ik zie in jou
Ooh het sluipt om me heen
Ik loop alleen
Het ziet zijn kans als ik jou niet krijg
Ooh, nu doet het pijn
Nu doet het pijn, nu doet het pijn
Ooh, nu doet het pijn
Nu doet het pijn, nu doet het pijn
Telkens weer iedere keer, wil ik meer
Zonder strijd geef ik toe aan jou
Ooh ik kijk om me heen
Daar staan ze weer
Maar niemand weet wat ik wil van jou
Ooh, nu doet het pijn
Ooh, nu doet het pijn, nu doet het pijn
Ooh, nu doet het pijn, nu doet het pijn
Ooh, nu doet het pijn
Nu doet het pijn
Het bloeit op teer en asfalt
Het komt en het gebeurt
In zenderruis en testbeeld
En maandagochtendsleur
Dan wendt het zich tot mij
Mijn beide handen vrij
Het glinstert op de golven
Je schrijft het in het zand
Soms grijnst het in de wolken
Dan zie ik het verband
Wanneer ik het bereik
Mijn beide handen vrij
Dan hoor ik oeh, oeh
Ah, ah, ah
Het overbrugt de afstand
De weg van jouw naar mij
En wanneer ik je bereik
Mijn beide handen vrij
En ik hoor oeh, oeh
Ah, ah, ah, ah, ah, ah
Ah, ah, ah, ah, ah, ah
Dan wendt het zich tot mij
Mijn beide handen vrij
Dan hoor ik oeh, oeh, oeh